UMASKINI SI ANWANI YANGU

Jina langu ni Kelvin. Nilimpenda Anita kwa miaka mitatu. Tulikutana chuoni, Chuo Kikuu cha Dar es Salaam. Yeye alikuwa msichana mzuri, mwenye macho makubwa ya rangi ya kahawia, na tabasamu lililoweza kuyeyusha barafu. Mimi nilikuwa yule mwanafunzi wa kawaida — niliishi hosteli ya kawaida, nikisoma kwa mkopo wa serikali, na kufanya kazi za ziada ili kulipa karo na chakula.

Kila wiki nilikuwa namnunulia chips na soda kwenye canteen. Tulikuwa tukitembea kwenye bustani ya chuo usiku, tukizungumza ndoto zetu. Yeye alitamani kuwa accountant kubwa, mimi nilikuwa na ndoto ya kuanzisha kampuni ya tech baada ya kuhitimu. "Kelvin, wewe una akili sana. Utafika mbali," alikuwa akinisema huku akinigusa mkono.

Siku moja, nilimwambia maneno yale yaliyokuwa yakiniuma moyoni. "Anita... ningependa tujenge maisha pamoja baada ya chuo."

Alinitazama kwa muda mrefu. Kisha akacheka kidogo. Sio kicheko cha furaha. Lilikuwa kicheko cha kushangaa.

"Kelvin, nakupenda. Lakini umaskini si anwani yangu. Baba yangu anataka mtu anayenipa maisha mazuri sasa hivi. Siwezi kusubiri ndoto."

Maneno yale yalinichoma kama kisu. Nilijaribu kumshawishi, nikamwambia kuwa nitafanya bidii, lakini aligeuka na kuondoka. Wiki mbili baadaye, nilimwona akiwa ndani ya gari la kifahari — Range Rover nyeusi. Mwanaume aliyekuwa anaendesha alikuwa na umri mkubwa, labda miaka arobaini na tano, akiwa amevalia suti ghali. Anita alikuwa ameketi kando yake, akicheka kwa sauti ya furaha ambayo sikuwahi kuisikia nami.

Moyo wangu ulivunjika. Nilirudi hosteli na kulia usiku kucha. Lakini sikukata tamaa.

Nilianza hustle ya kila aina. Asubuhi nilikuwa nasafisha magari karibu na chuo. Jioni nilikuwa nauza...