Naiza kupea shida ni utasema

"Naiza kupea shida ni utasema..." alisema Zawadi kwa sauti lililochoka, huku hafichui tabasamu hata kidogo. Ajabu. Maneno hayo yalining'ang'ania kwenye kizungu cha mchana usio na wingu, kama kijiti cha barafu kikatika koo la jua la Kisukuma.

Nilikuwa nikitembea kwenye soko la Mwanjelwa pale Mwanza, nikikipitia kile kitabu kilichochakaa cha hadithi za kale nilichokipata kwenye masoko ya Ibadhi. Sikutarajia kumkuta Zawadi, mwanafunzi wa zamani wa Theatre na Sanaa, ameketi peke yake kwenye mlango wa duka la nguo za mitumba, uso wake ukiwa mchanga usio na mimea. Zamani, alikuwa mrembo wa kicheko; kilio chake cha kucheka kilikuwa kama matozi ya dhahabu yanayoanguka. Sasa, macho yake yalikuwa meusi, yamejaa maji ya bahari isiyoonekana.

"Nimeshindwa kulipa mustakabali, rafiki yangu," aliendelea, akichomoa ua la nguo kwenye goti lake. "Nilikuwa na ndoto ya kuigiza, ya kuwa mwigizaji mashuhuri. Lakini sasa... dunia inaonekana kama jukwaa lililovunjika."

Nilikaa...