Jina: Usiku wa Giza

Jumatano usiku, saa kumi na mbili za usiku, gari la Babu Mwita lilijikuta likiingia kwenye uwanja wa nyumba yake kwa kishindo kichache. Alikuwa amerudi nyumbani. Mwili wake ulinukia pombe kali, machi yalikuwa mekundu, na alitembea kwa mwendo wa kutengeneza mstari mweupe kwenye barabara ya ndani ya nyumba.

Baba yake, Bwana Mwita, alikuwa amesubiri kwenye ukumbi, kitabu cha habari mkononi lakini macho yake yakiwa kwenye dirisha tangu aliposikia sauti ya gari. Mama yake, Bi Mwita, alikuwa amejinyweshea chai jikoni, lakini moyo ulimpiga mbio kwa wasiwasi.

"Babu amerejea tena akiwa na hali hii," Bwana Mwita alisema kwa sauti ya chini yenye hasira na huzuni. "Hii si mwenzo. Ni mara ya tatu kwa mwezi huu."

Bi Mwita alimwendea karibu na kuweka mkono wake juu ya bega la mumewe. "Lakini Babu wetu si mtoto wa pombe. Alikuwa mpole na mwenye bidii. Kitu kimebadilika."

Huko juu, Babu alikuwa ameingia kwenye chumba chake kwa mlio wa kutupa viatu na kufunga mlango kwa nguvu. Uso wa Bwana na Bi Mwita ulijaa majonzi. Hawakuamini...