Saa 3:17 asubuhi.
Mlio wa simu ulinishtua usingizini. Chumba kilikuwa kimya kiasi kwamba hata sauti ya feni iliyokuwa imechakaa ilisikika kama mtu anayenong'ona.
Nilijinyanyua taratibu nikainyakua simu kutoka juu ya meza.
Nilipofungua ujumbe, nilikodoa macho.
Dear Customer, You have received KSh 13,000. Repay KSh 15,210 within 21 days.
Nilisoma mara ya pili. Halafu mara ya tatu. Fedha zilikuwa zimeingia kweli.
Kwa sekunde chache nilitabasamu. Baada ya hapo tabasamu likapotea.
Siku ishirini na moja. Huo ndio ulikuwa muda niliokuwa nao kubadilisha maisha yangu... au kuyaharibu kabisa.
Niliweka simu pembeni na nikaketi ukingoni mwa kitanda. Hakukuwa na mtu wa kumwambia habari hizo.
Mama alikuwa kijijini. Alikuwa akiamini bado nina kazi Nairobi. Hakujua nilifutwa kazi miezi miwili iliyopita.
Kila alipopiga simu kuniuliza, "Kazi inaendeleaje mwanangu?" nilimjibu kwa uongo.
"Vizuri tu, mama. Ni kazi nyingi tu."
Nilichukia kusema uongo. Lakini nilichukia zaidi kumuona akihangaika kwa sababu yangu.
Nilitembea hadi dirishani. Nje kulikuwa bado giza. Mbali kidogo niliona taa za matatu za kwanza zikianza kuwaka. Nairobi ilikuwa inaamka, lakini kichwani kwangu kulikuwa na vita.
Je, nilikuwa nimefanya uamuzi sahihi?
Kukopa pesa ilikuwa jambo ambalo nilikuwa nimeapa sitawahi kufanya. Lakini njaa, kodi na matumaini vina uwezo wa kumbadilisha mtu.
Nilifungua daftari langu. Nilikuwa nimeandika mpango wangu kwa herufi kubwa.
Biashara ya perfume. Stock. Usafiri. Packaging. Matangazo.
Nilikuwa nimehesabu kila shilingi. Kwa mara ya kwanza baada ya wiki nyingi nilihisi kama maisha yalikuwa yamenipa nafasi nyingine.
Nilioga mapema. Nikavaa shati langu jeupe. Nikaficha wasiwasi wangu nyuma ya tabasamu ambalo hata mimi sikuamini.
Baada ya kutoa pesa kwa wakala wa M-Pesa, nilizihesabu tena. KSh 13,000. Sikuwahi kushika kiasi hicho cha pesa kwa muda mrefu.
Niliziweka vizuri kwenye bahasha ya kahawia.
Leo ningekutana na Brian.
Brian alikuwa rafiki yangu wa karibu tangu chuoni. Alikuwa ndiye aliyenishawishi niingie kwenye biashara.
"Ukichelewa kufanya maamuzi, utabaki kuajiriwa maisha yako yote," alipenda kusema.
Nilimwamini. Labda kuliko nilivyopaswa.
Nilikuwa nikielekea mahali tulipopanga kukutana, simu yangu iliita. Haikuwa namba niliyoifahamu.
Nilisita kwa sekunde chache, kisha nikapokea.
"John?"
"Ndiyo."
Kulikuwa na ukimya mfupi. Halafu sauti ya mwanamke ikasema kwa utulivu,
"Usimpe Brian hizo pesa."
Mapigo ya moyo wangu yakaanza kwenda kasi.
"Nani wewe?"
"Hiyo si muhimu."
"Ana maana gani?"
"Kama unataka hizo KSh 13,000 zisipotee leo... geuka urudi nyumbani."
Kabla sijauliza swali lingine, simu ilikatwa.
Nilibaki nimesimama pembeni ya barabara. Mbele yangu, umbali wa kama mita hamsini... Brian alikuwa amesimama. Alinitazama. Akatabasamu. Kisha akaniinulia mkono kunisalimia.
Bahasha yenye KSh 13,000 ilikuwa bado mkononi mwangu.
Na kwa mara ya kwanza tangu pesa ziingie...
Sikujua kama nimkaribie... Au nikimbie.